Geschiedenis

What's in a name? Ooit maakte ik de carrièreswitch van specialist aardbei & prei naar fotograaf. Van een baan vol zekerheden, naar werken met bezieling. De aanleiding hiervoor was het overlijden van mijn moeder Pieta Wolthaus-Paauw aan de spierziekte ALS in 1995. Een paar maanden voor haar overlijden, stierf mijn beste vriendin plotseling. Ik was 29 jaar, mijn leven stond op z'n kop en ik verlangde ernaar om nieuwe levenskeuzes te maken.

Ik was opgeleid tot ingenieur tuinbouw en werkte als coordinator kennisuitwisseling en specialist aardbei & prei (...) bij de Zuidelijk Land- en Tuinbouw Organisatie ZLTO. Dankzij een reorganisatie kreeg ik de mogelijkheid tot outplacement, een geschenk uit de hemel. Fotografie was een hobby van me en ik besloot hiervan mijn vak te maken. In 2005 studeerde ik succesvol af aan de FotoAcademie Amsterdam. Mijn afstudeerproject 'Gevangen Verlangen' maakte ik in de Penitentaire Inrichting Breda. Zeven vrouwen deden mee. Ik maakte van ieder een herkenbaar portret en combineerde dit met een associatieve foto die haar diepste wens op een beter leven liet zien. 'Gevangen Verlangen' was onderdeel van Breda Photo 2005 met een expositie op de binnenplaats van de PI. Vele exposities en lezingen volgden. 'Gevangen Verlangen' bleek een blauwdruk voor mijn latere werk: sociaal maatschappelijke thema's fotograferen in een creatieve, uitnodigende beeldtaal.

De pauw, kleurrijke vogel met de vele ogen en symbool voor wederopstanding. Paauw Fotografie: ik kon me geen betere bedrijfsnaam voorstellen als hommage aan mijn moeder en besloot haar familienaam toe te voegen aan mijn achternaam. Vandaar Gerdien Wolthaus Paauw. Schoonheid is voor mij een eerste levensvoorwaarde, maar mooie plaatjes alleen zijn leeg. Ik laat me raken door persoonlijke verhalen, maar ook door stedenbouwkundige projecten. Verbinding, zingeving en transformatie zijn sleutelwoorden waar ik blij van word. Samenwerking zet me in beweging. Vertrouwen schept creativiteit. De kracht van beeld is een sterk verhaal.